Search
Generic filters
Exact matches only
Filter by Custom Post Type

Tenerife, Teide (130 km; april 2016)

Vandaag is de dag. Vandaag beklim ik de Teide (2350 m) vanuit het zuiden. Vanuit Callao Salvaje fiets ik via Costa Adeje naar het beginpunt van de klim, tussen Playa de las Américas en Los Cristianos. Dit is de meest bekende en drukke klim van de Teide. Vanaf hier is het zo’n 45 kilometer klimmen naar het hoogste punt, een gemiddelde van 5,5%. Nooit eerder deed ik zo’n lange klim. De kern van de klim bestaat uit het eerste deel van bijna 34 kilometer à 6,0% naar de Alto El Retamar (2167 m).

 

RetamarSW

Het begin van de klim ervaar ik als het lastigst. Enerzijds door de hitte, anderzijds doordat ik nog moet wennen aan het klimmen. De auto’s razen in een aanhoudende stroom langs je heen. Niet erg prettig. Tot aan Arona valt het mij allemaal wat tegen. Dit is niet te vergelijken met wielrennen in de Alpen. Het doet wat troosteloos aan, zo’n strook asfalt dat tegen een kale berg is geplakt.

Na 20 kilometer klimmen begint de pijp al aardig leeg te raken. Ik bereik Vilaflor en koop een liter gekoeld water om mijn bidons opnieuw te vullen, en een flesje cola om nieuwe energie op te doen. Ik rust tien minuten uit, terwijl ik mij tegoed doe aan de cola, een mueslireep en een reep kruidkoek.

Vanaf Vilaflor verandert de omgeving. Ik rij in een schitterend landschap, een prachtig bos vol met pijnbomen. Pijnbomen? Pijn? Ja, dat klopt wel! Echt snel gaat het niet vandaag. Om mijn traagheid nog eens extra te onderstrepen, snelt een knaapje met een geel Lotto-Jumbo shirt mij voorbij alsof ik er niet sta. En even later nog één. Maar wacht eens, ik herken die schouderpartij voor mij. Het is niemand minder dan Steven Kruijswijk, die hier op hoogtestage zijn vorm aan het bijschaven is voor de komende Giro d’Italia die hij overigens bijna weet te winnen (een valpartij gooit in die Giro flink wat roet in het eten van de dan in het roze rijdende Kruijswijk, maar dat is weer een heel ander verhaal).

De dertien kilometer tussen Vilaflor naar Alto El Retamar is genieten geblazen. Met hernieuwde energie leg ik de afstand met een glimlach van oor tot oor af. Na de Alto rij ik door en krijg zicht op de met sneeuw bedekte Pico del Teide (3718 m).

pico 1pico 2

Een aantal kilometers na de Alto El Retamar ontvouwt zich een prachtig maanlandschap: de Base el Teide. Voor het eerst kom ik een bord tegen waarop vermeld staat hoe hoog boven het zeeniveau ik mij bevind (2250 m). Het is nauwelijks te bevatten wat je ziet, best wel bizar. De aftekening tegen de scherpe blauwe lucht maakt het geheel nog fraaier. De foto’s spreken voor zich.

base el teidebae el teide 2base el teide 3base el teide 4

Omdat ik op internet heb gelezen dat het asfalt er in de afdaling naar de westkust beroerd bij ligt, fiets ik via dezelfde weg terug. Eenmaal terug is deze monsterrit van 130 km in bijna 7 uur! voltooid en kan ik de Teide met trots op mijn palmares bijschrijven.

2

TOUR SPECIAL 2020 => Te koop 22 mei 2020
MEEST GELEZEN TOP 5
Plaats uw reactie
Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wilt u anoniem blijven? Laat het naamveld dan leeg.
Reacties 0

Wordt gastblogger van Tour Special

Stuur uw wieleravontuur op met een leuke foto en misschien staat jouw verhaal morgen al online.