Search
Generic filters
Exact matches only
Filter by Custom Post Type

Tenerife, Masca (105 km; april 2016)

Na een welverdiende rustdag aan het zwembad is het vandaag tijd voor een tocht naar de schitterende noordwesthoek van Tenerife. Wow, wat een spectaculaire tocht. Eerst langs de kust naar het noorden. Hier is duidelijk minder verkeer dan in het zuiden, wat de fietsvreugde goed doet. Ik haal een oud mannetje in. Hij gaat in mijn wiel zitten, vooral vanwege de flinke zeebries die op kop staat. Prima, ik ben in een goede bui. Via Playa San Juan rij ik met vriend in het wiel naar Los Gigantes / Puerto de Santiago. Hier begint de klim die via Santiago del Teide leidt naar de Puerto de Erjos (1117 m). Na de eerste paar honderd meter vertrekt het oude mannetje uit mijn wiel, zegt vriendelijk ‘thanks’ en danst op zijn pedalen steeds verder weg van mij. Ik haal hem niet meer in. Lekker dan!ErjosS

De klim is heel aardig. Een goede weg die met een mooie, niet te zware hellingsgraad via voldoende bochten naar boven laveert. In totaal verover ik 1100 hoogtemeters in ruim 17 kilometer. Het weer is goed, wat een heerlijke start van de dag.

Tenerife is met betrekking tot het weerbeeld in twee delen te splitsen: het zuiden waar het dor en droog en vrijwel altijd zonnig en warm is, en het noorden waar de doorgaans uit het noordwesten waaiende wind de wolken de Teide opstuwt om voor de nodige regen te zorgen. De grens tussen zuid en noord ligt op de Puerto de Erjos, zo leer ik uit eigen ervaring. Ik zet de afdaling in en bevind me plotsklaps in een mistige vochtige wereld.

De vochtigheid van de noordkant verklaart de natuurpracht die ik hier mag aanschouwen. Het weer mag wat onstabieler zijn, de opbrengsten mogen er zijn. Wat heerlijk. Ik daal via El Tangue af naar de kust en sla op de grote weg linksaf naar Buenavista del Norte. De sfeer is buitengewoon gemoedelijk. Zo moet het vroeger hier ook geweest zijn. Rust, ruimte, natuur. Dit is het echte Tenerife.

Hoe wonderschoon de tocht tot dusverre ook is, het mooiste moet nog komen. In mijn voorbereiding op deze vakantie heb ik één tip goed onthouden. Fiets van Buenaviste del Norte naar Masca. Ik kan niet anders dan de tipgevers gelijk geven. Hoe wonderschoon is het hier, hoe heerlijk is het klimmen, en wat een geweldige omgeving om in te vertoeven en te fietsen. Het eerste deel van de klim duurt zo’n tien kilometer en is net als de klim naar de Teide en Puerto de Erjos nergens steil. Lekker gelijkmatig, een goede weg. Helemaal niks mis mee.

Masca

Het vervolg van de klim naar Degollada de Cherfe is zo mogelijk nog mooier, want nu kom je in het deel met een prachtige vallei, waar je enkele kilometers later het toeristische Masca binnenfietst. Het lijkt wel of alle toeristen zich hier verzamelen. Het smalle straatje leent zich absoluut niet voor zoveel verkeer, en al helemaal niet voor bussen. Inmiddels is de energietank leeg geraakt, maar staan wel een viertal idiote kilometers op me te wachten. Het loopt hier ruim boven de tien procent. Ik ben niet meer vooruit te branden. Op zich niet zo rampzalig, maar na elke bocht is er een uitzichtpunt waar een paar toeristen me staat aan te gapen alsof ik de vleesgeworden duivel zelve ben. Verstand op nul en zigzaggen (rechtuit gaat hier niet meer). Iedere keer als ik op de pedalen sta, kukel ik bijna achterover. Zo steil is het hier. Maar de omgeving vergoedt heel veel, hoewel ik moeite moet doen me niet te storen aan al die gare toeristen.

Bij het uitzichtpunt (Mirador) van Cherfe rust ik even uit. Hier is de Pico del Teide met een toefje sneeuw goed zichtbaar.

IMG_20160418_154017

Na enkele kilometers gedaald te hebben arriveer ik in Santiago del Teide. Ik haal een blikje cola uit een automaat die langs de weg staat en geniet van een welverdiende rust op een bankje bij de lokale kerk. Even later vergezelt mijn broer me, die hier in de buurt aan het wandelen was.

Op de terugweg is het lekker afdalen en vervolgens met de wind mee over de kustweg terug naar het hotel in Callao Salvaje. Tot dusverre vond ik het maar een verdomde kustweg en heb ik louter wind tegen gehad. Maar zo met de wind mee is het alleraardigst. Thuisgekomen heb ik meer dan 100 kilometer op de teller. De mooiste tocht van deze vakantie, zoveel is zeker!

3

Plaats uw reactie
Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wilt u anoniem blijven? Laat het naamveld dan leeg.
Reacties 0

Wordt gastblogger van Tour Special

Stuur uw wieleravontuur op met een leuke foto en misschien staat jouw verhaal morgen al online.