Twee-eenheid als kracht
In een chaletachtig hotel boven in het Zwitserse bergdorpje Verbier werd heel even de rust gevonden. De strijd om de eindzege in de Tour de France 2009 was hier een dag eerder misschien wel beslist, maar voor de broers Andy en Fränk Schleck lag het podium nog in het verschiet. Iedereen sprak over de mogelijkheden, die er de komende Alpenritten nog van het Luxemburgse tweetal te verwachten waren. Terwijl enkele vrienden uit Montfort-les-Bains aanschoven keek Fränk echter terug in het verleden.
Droom werd werkelijkheid
Hij herinnert zich de tijd dat hij een jaar of veertien was en zijn vader nieuwe dure racefietsen voor de broers gekocht had. Het waren fietsen van zo'n drieduizend euro per stuk, waardoor er thuis een enorme discussie ontstond. Vader Johnny had zoveel geld uitgegeven dat ze dat jaar niet op vakantie konden.
“Om eerlijk te zijn was mijn moeder daar behoorlijk kwaad over. Wij waren daarentegen enorm trots op onze bikesen reden de hele dag door de straten van Monfort. Andy en ik speelden alsof we allebei in de Tour de France zaten. Als we onze armen naar de hemel reikten droomden we dat we een rit wonnen.”
Twee etappes later werden de kinderdromen waarheid. In de zwaarste bergrit van de afgelopen Tour op weg naar Le Grand Bornand domineerden de Schleck-broers de koers. De ritzege was voor Fränk, terwijl Andy zijn tweede plek in het klassement veilig stelde. Iedereen waren ze de baas. Slechts één renner konden ze niet van zich afschudden: Alberto Contador. Hij was de enige, die de Schleck-dynasty kon doorbereken.
Het is dan ook niet gek dat een anekdote uit afgelopen winter juist over die gevreesde Contador gaat. Op het survivalkamp van Saxo Bank verzamelde de hele ploeg zich rond het kampvuur. Bjarne Riis gaf de renners de opdracht dat iedereen een groot persoonlijk probleem op een papiertje moest schrijven en dit in het vuur moest gooien. Op deze rituele wijze zou dat probleem letterlijk verbrand worden. Hoewel het de bedoeling was dat niemand over zijn probleem sprak, vertelde Andy Schleck toch aan de andere renners wat hij had opgeschreven. Dat was de naam Alberto Contador.
“Ik nam dat niet zo serieus”, verklaart hij later. “Dit soort bijgeloof heb ik niet. Ik deed dit alleen voor de fun. Weet je, ik kan echt goed met Alberto op schieten. Hij is als een vriend. Uiteindelijk heeft de hele ploeg om mijn grap gelachen.”
Hoe goed Contador met de Schleck-broers kan opschieten bleek tijdens de traditionele laatste wielerwedstrijd van het jaar op Curaçao. Op het balkon van de bruidsuite schonk Fränk Schleck daar afgelopen november het champagneglas van Contador nog eens vol om een toast uit te brengen op het aanstaande huwelijk van de oudste Schleck-broer. Een uur eerder had Fränk zijn vriendin Martine ten huwelijk gevraagd. Na het verlossende jawoord vierde de familie Schleck met een beperkt aantal vrienden een feestje. Contador was daarbij aanwezig.
“Ach”, zegt Fränk Schleck, “in de Tour zijn wij de grootste rivalen. Op de fiets eisen we het uiterste van elkaar, maar we kunnen het goed met elkaar vinden. Er is onderling respect. We zijn al twee keer met Alberto op Curaçao geweest en dan hadden we onderling veel lol. Zo'n band is toch ook mooi.”
Alles voor elkaar over
In juli hopen ze elkaar weer te treffen op het podium. Andy Schleck wordt de belangrijkste opponent van Contador genoemd. De jongste broer is het natuurtalent. Zijn kwaliteiten worden door kenners hoger ingeschat, al delen de broers die mening niet. De ene zegt altijd dat de andere de beste is. Fränk: “Maar ik moet wel toegeven dat Andy sneller in vorm is dan ik. Hij hoeft echt minder te trainen.”
Andy: “Ik denk dat we fysiek niet zoveel verschillen. Mentaal ben ik echter wat meer relaxed. Soms is dat een voordeel. Al vraag ik me in de training wel eens af hoe hij in godsnaam zo gemakkelijk rijdt. Dan heb ik toch weer het gevoel dat hij sterker is.”
Fränk: “De één maakt de ander alleen maar sterker. Als we samen in koers zijn, halen we het beste van elkaar omhoog. Op de fiets hoeven we niet eens te praten. Eén blik is voldoende om te weten wat er in het hoofd van de ander omgaat. Ik doe alles voor Andy en hij doet alles voor mij, zowel op als naast de fiets.”
Het ‘losbandige’ karakter van Andy lijkt nog wel eens een breekpunt voor hem te zijn. Lance Armstrong zei hierover: “Andy? Dat is nog een echte jongen. Misschien is hij nog te speels om het maximale uit zichzelf te halen.”
Fränk: “Er zit een kern van waarheid in, maar op de fiets weet Andy wel wat hij doet. Hij wordt zich steeds bewuster van zijn mogelijkheden. Vorig jaar in de Pyreneeën ging hij misschien nog wat onstuimig met zijn krachten om. In de Alpen zag je echter dat iedere pedaalomwenteling raak was.”
In het ongecompliceerde gedrag zit misschien ook zijn kracht. Vraag Andy naar zijn toekomst en het antwoord is simpel: “Ik probeer dit jaar de Tour te winnen. Daarna zien we wel wat er gebeurt.”
Dat het spel om de Tourzege in het voorjaar al is begonnen constateerde de Luxemburgs kampioen van 2009 in de Waalse Pijl. “Als ik aanviel zat Contador gelijk in mijn wiel. Wij denken al twee maanden verder”, was zijn conclusie.
Wie het profiel van de Tour bestudeert, kan echter maar één andere belangrijke conclusie trekken. Er zitten minder tijdritkilometers in, dus Andy moet dichter in de buurt van Contador kunnen komen. “Het is voor mij een groot voordeel dat de grote tijdrit pas op de voorlaatste dag is. Dan zijn veel renners al uitgeput, waardoor de frisheid meer de doorslag geeft dan de aanleg voor het tijdrijden. Toch denk ik dat ik dit jaar tegen de klok weer een stap heb gezet. Ik ben mentaal sterker. En juist dat is in de individuele strijd heel belangrijk. Kijk naar Contador. Hij is niet bepaald een krachtpatser, maar wint wel tijdritten. Dat komt door zijn concentratie en wilskracht. Wat dat betreft leer ik veel van hem.”
Alberto Contador over Andy Schleck: “De man die me vorig jaar het meeste pijn deed was Andy” |
Fränk Schleck komt tekort voor een
Tourzege, maar kan zijn broer grote diensten
bewijzen |
|
